Collectief ontslag



Jouw rechten bij een collectief ontslag
Bedrijfsreorganisaties zijn aan de orde van de dag. Vaak is er bij zo'n reorganisatie sprake van een collectief ontslag. Het houdt in dat binnen een termijn van drie maanden twintig werknemers of meer worden ontslagen. Heb je een arbeidscontract voor onbepaalde tijd dan mag je werkgever jou niet zomaar op straat zetten. Het bedrijf moet namelijk aan een aantal wettelijke voorwaarden voldoen alvorens een ontslagronde doorgezet mag worden. Wat zijn de vereisten bij een collectief ontslag en wat zijn jouw persoonlijke ontslagrechten? 

Wat houdt WMCO in? 

De afkorting WMCO staat voor de Wet Melding Collectief Ontslag en is opgesteld om regelgeving op te leggen aan bedrijven zodat een groep werknemers op een verantwoorde manier kunnen worden ontslagen. Omdat er sprake is van contractbreuk dient de werkgever te voldoen aan een aantal uitgangspunten. Ten eerste dient er toestemming voor het ontslag te worden aangevraagd bij het UWV. Er dient te worden aangetoond dat de reorganisatie noodzakelijk is voor de continuïteit van de onderneming. Het houdt in dat de economische draagkracht van voor en na de ontslagronde moet worden aangetoond. 

Gelijke verdeling van ontslagenen
Omdat er sprake is van een grote groep werknemers die op straat komt te staan dient een goede verdeling over de organisatie te worden gemaakt. Over de verschillende leeftijdscategorieën en lagen van de organisatie moet een gelijkmatige verdeling zijn toegepast. Stel dat 40% jonger is dan 35 jaar, waarbij 80% op de werkvloer werkt en 20% in het management. Indien er 15% wordt ontslagen dan betreft het dus 15% over 40% tot 35 jaar, 15% over 80% op de werkvloer maar ook 15% over 20% van het management. Dit principe wordt het afspiegelingsbeginsel genoemd waardoor ieder personeelslid evenveel kans heeft om ontslag aangezegd te krijgen. Wordt voornamelijk één groep getroffen dan kan er geen ontslagvergunning worden verleend. 

Heb je recht op ontslagvergoeding? 
Het personeel dat op straat komt te staan heeft recht op compensatie. De onderneming verbreekt het contract door een beëindigingsovereenkomst aan te gaan waarbij in de meeste gevallen een ontslagvergoeding van toepassing is. De hoogte daarvan wordt bepaald middels de kantonrechtersformule. Het bestaat uit de volgende onderdelen: 
* ontslagvergoeding = A * B * C;a * C;b met daarin;
* A = aantal voor de werkgever gewerkte jaren;
* B = bruto maandinkomen gewoonlijk het gemiddelde over de laatste 12 maanden;
* C;a = correctiefactor voor leeftijd. Tot 35 jaar bedraagt het 0,5 en neemt met 0,5 per 10 jaar toe met een maximum van 2,0 vanaf 55 jaar;
* C;b = correctiefactor aan wie het ontslag valt te wijten. Collectief ontslag betekent veelal C;b = 1,0. Bij ontslag op staande voet bedraagt het echter 0. Is de werknemer van grote waarde geweest kan het stijgen tot 1,5 of 2,0. Let wel dat de hoogte hiervan ook afhankelijk is van maatregelen binnen een aanvullend sociaal plan.  
Het ontslagrecht is altijd onderhevig aan veranderingen. Er wordt geopperd om de vergoedingen te wijzigingen tot een maximum van 0,25 maandsalaris per gewerkt jaar met totaal niet meer dan 6 maand compensatie. Bovendien moet het eventueel worden aangewend voor herscholing.  

Aanvullende ontslagregelingen
Bij bedrijven vanaf 50 werknemers is er standaard sprake van een personeelsvereniging. Via die weg wordt er een sociaal plan bedongen, zodat de ontslagenen beter worden geholpen. Het heeft tot doel om hen niet compleet aan het lot over te laten, maar een helpende hand te bieden. Denk aan de volgende elementen:
* voldoende ontslagvergoeding;
* bruto financiële bijdrage in de onkosten voor het inschakelen van ontslagrecht advies via een advocaat;
* hulp bij het vinden van ander werk bij de concurrent of aanverwante werkgebieden;
* het krijgen van omscholing.

Wanneer ontslag kunnen krijgen? 
Bij collectief ontslag moet altijd aan de gestelde voorwaarden worden voldaan. Binnen het beëindigingsovereenkomst moet daarbij een ontslag wegens bedrijfseconomische redenen staan vermeld, juist omdat men daarmee een uitkering kan krijgen. Daarbij geldt aanvullend dat:
* de wettelijke opzegtermijn moet zijn toegepast. Voor iedere vijf gewerkte jaren is er 1 maand opzegtermijn met een maximum van 4 maanden. Het gaat in vanaf de eerste van de volgende maand nadat het ontslag is aangezegd;
* het concurrentiebeding niet mag zijn opgenomen binnen het beëindigingsovereenkomst. De werkgever wenst je niet meer en dus moet je de mogelijkheid hebben om bij de concurrent aan de slag te kunnen gaan.

Laat je bij een ontslag wegens bedrijfseconomische redenen altijd adviseren door een advocaat voor ontslagrecht.

© Geïnformeerd